اختصاصي نوروز: پس از پیروزی احمدی نژاد در انتخابات ریاست جمهوری، و کسب رای اعتماد محمد مهدی زاهدی به عنوان وزیر علوم و تحقیقات و فن آوری از مجلس که تنها با اختلاف یک رای از حدنصاب لازم رخ داد، نگرانی هایی از امکان اتخاذ سیاست های تندروانه توسط وزیر جديد، از سوی جامعه دانشگاهی ابراز شد.

مدت زمان زیادی از آغاز وزارت زاهدی نگذشته بود که مشخص شد این انتقادات چندان بی جا نبوده است. روسای انتخابی دانشگاهها جای خود را به روسای انتصابی داده و زمزمه هایی مبنی بر امکان سخت گیری های بیشتر در قبال اساتید دگر اندیش و اصلاح طلب شنیده شد.

انتصاب حجت الاسلام عمیدزنجانی به عنوان رییس دانشگاه تهران اعتراضاتي را در پی داشت، در همین حال در روزهای انتهایی خرداد ماه سال گذشته دكتردروديان، دكترآشوری، دكتر رييس طوسی، دكتر ساعی، دكتر صفایی و دكتر عراقی، از اعضای هيات علمی دانشكده حقوق و علوم سياسی دانشگاه تهران، به طرز غير مترقبه ای، قبل از پايان ترم باز نشسته شدند. در دانشکده الهیات نیز بازنشسته کردن محمد مجتهد شبستری استاد برجسته و توانمند این دانشکده خبرساز شد.

در آن زمان بسیاری بر این اعتقاد بودند که سیاست غیرآشکاری برای حذف اساتید دگراندیش آغاز و در ابتدای راه هم از شیوه هایی مانند بازنشستگی استفاده شده است. با این وجود زاهدی وزیر علوم و زنجانی رئیس دانشگاه تهران این استدلال را رد کرده و بازنشستگی اساتید را بر طبق قوانین موجود کشور ارزیابی نمودند.

در چنین شرایطی در مهر ماه سال گذشته در آیین بازگشایی دانشگاه ها احمدی نژاد با انتقاد از اساتید لیبرال و دگر اندیشی که دانشجویان ارزشی را با اهرم نمره تحت فشار قرار می دهند، عنوان نمود که دانشجویان باید بر سر اینگونه اساتید فریاد بزنند. این سخنان به نوعی حمایت از حذف اساتید منتقدی قلمداد می شد که با اندیشه های سیاستی دولت و وزیر علوم هم خوانی نداشتند.

در همین زمان دامنه تغییرات از دانشگاه تهران فراتر رفت و به دیگر دانشگاه ها کشیده شد. در دانشگاه تربيت مدرس تهران با اعمال فشار ، دكتر مسعود غفاری ریاست دانشکده علوم انسانی مجبور به استعفا شد و حجت الاسلام اكبريان از شاگردان آيت الله مصباح يزدی جايگزين وي گردید.

پس از آن بود که در آبان ماه 85 محسن کدیور از شورای فلسفه و سعید حجاریان از شورای علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس به صورت همزمان کنار گذاشته شدند.

با این تصمیم ارتباط سعیدحجاریان با دانشگاه تربیت مدرس قطع شد ولی محسن کدیور به عنوان عضو هیات علمی به تدریس ادامه داد. در همین ایام محسن کدیور ضمن اعتراض به حذف خود از شورای گروه فلسفه پیش بینی کرد این اقدام زمینه سازی برای اخراج او از دانشگاه است.

کدیور این برخورد را در ادامه برخوردهای صورت گرفته با دانشگاهیان و بازنشسته کردن اساتید ارزیابی و معتقد بود چون از نظر سني در حدی نیست که بازنشسته شود، برخورد را با این شیوه آغاز کرده اند.

چند ماه پس از آن نیز در اقدامی عجیب و بی سابقه چند تن از اعضای گروه فلسفه و حکمت دانشگاه تربیت مدرس طی نامه ای به رئیس دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس با این استدلال که حضور محسن کدیور در این گروه "محیط آرام و خالی از تنش گروه" را بر هم می زند، خواستار اخراج او از این گروه شدند.

در چنین شرایطی اخبار و شواهد از احتمال قطع همکاری دانشگاه تربیت مدرس با دکتر مسعود غفاری رئيس سابق دانشكده علوم انسانی حکایت دارد، دکتر غفاری 53 ساله فارغ التحیل دکترای علوم سیاسی از دانشگاه رادفورد انگلستان از فعالین سیاسی اصلاح طلب نيز محسوب می گردد.

درهمین حال بيگدلی معاون سابق آموزش دانشگاه، ابوالفضل شكوری، حجت الاسلام محمد علی مهدوی راد عضو گروه علوم قران و حديث، نوبری عضو گروه باستان شناسی، مهريزی عضو گروه مطالعات زنان نيز در آستانه حذف از دانشگاه قرار دارند.

اما فشارها و حذف اساتید به دانشگاه تربیت مدرس خلاصه نشده است در این میان می توان از دكتر حاتم قادري، دكتر هاشم آغاجري و دكتر محمد علي حاضري، دكتر هادي خانيكي، دكتر مرتضی مرديها ، دكتر جواد كاشي، دكتر محمد محمدي گرگاني نیز نام برد.

موارد مذکور تنها بخشی از مسائلی است که این روزها اساتید دگر اندیش با آن روبرو هستند. اما همین موارد نیز بخوبی موید این نکته است که دانشگاه های ایران دستخوش تغییرات به ظاهر آرامی است كه از آن بعنوان انقلاب فرهنگي خزنده يا تازه ياد مي‌كنند که در نهایت حذف دانشجویان و اساتید اصلاح طلب را دنبال می نماید.