بی شک،هر شهروند آگاه و مطلع،در باب نقد دولت فعلی و لزوم اصلاح آن،دلایل متعددی دارد.
نگارنده در ۴ سالی که از عمر دولت نهم میگذرد،با رصد کردن تمامی جنبه های سیاسی،اقتصادی،اجتماعی کشور،بالغ بر ۱۰۰ دلیل در نقد دولت فعلی و ضرورت رای به کاندیدای شایسته ریاست جمهوری،جناب مهندس میر حسین موسوی،در این يادداشت پیش رو،آورده است.
امید آن میرود که همگان با درس گرفتن از گذشته،مانع بوجود آمدن شرایط سخت تر و مشقت بار تر برای ایران عزیز شوند.
ما به میرحسین موسوی رای میدهیم، چون:
1. که درمدت زمان۴ سال،نیمی از کابینه و عده زیادی از مدیران دولتی،تغییر نکنند.
2. که دولت برای خرید رای،سیب زمینی رایگان بین مردم توزیع نکند.
3. تا در مورد قومیت ها،تبعیض کمتری داشته باشیم.
4. که امکان مذاکره روشن و شفاف با امریکای جدید،تحت ریاست باراک اوباما،ایجاد شود.
5. در اثر تعاملات مثبت با جامعه جهانی،کشور دچار تحریم های جدید(تحریم بنزین) نشود.
6. در اثر تعاملات مثبت با جامعه جهانی،امکان لغو تحریم های گذشته ایجاد شود.
7. شوراهای شهر و استان،از اختیار بیشتری برخوردار باشند.
8. که با نقض حاکمیت یکدست اصولگرایان،جنبه ایجابی حاکمیت مردمی برقرار شود.
9. خط راستین حضرت امام(ره)،دوباره احیا شود.
10. روابط مثبت گذشته با کشورهای عربی (عربستان و مصر)،دوباره احیا شود.
11. مصوبات مجلس شورای اسلامی،به هیچ انگاشته نشود.
12. احترام بزرگان کشور،محفوظ بماند.
13. که در ارتباط و سرمایه گذاری در کشورهايی مانند ونزوئلا و بولیوی،به منافع ملی کشور توجه شود.
14. در ارتباط کشور با حماس و حزب الله،منافع ملی کشور لحاظ شود.
15. تا وزارت کشور،به بازوی حذفی شورای نگهبان و زیر مجموعه آن شورا،تبدیل نشود.
16. با افزایش مشروعیت سیاسی ایران در جهان،زمینه حل و فصل مسالمت آمیز مقوله انرژی هسته ای،فراهم شود.
17. دیگر شان ایرانیان در فرودگاههای خارجی،خدشه دار نشود.
18. که در ایجاد امنیت و ثبات سیاسی در عراق،با دولت این کشور همکاری بیشتری صورت گیرد.
19. که راه ایجاد شبکه تلوزیون خصوصی،هموار تر شود.
20. تا دولت در کار شهرداری ها،مانع تراشی نکند.
21. کرامت و منزلت ایرانیان در جهان،به وضع سابق خود بازگردد.
22. که بودجه احزاب و تشکلهای غیردولتی،دوباره منظور گردد.
23. که دستگاههای امنیتی و اطلاعاتی،با فعالان سیاسی و اجتماعی به دلایل واهی برخورد نکنند.
24. جایگاه ریاست جمهوری،به جایگاه حقیقی خود تبدیل شود.
25. رییس جمهور آبروی کشور را نزد جهانیان از بین نبرد.
26. که نمایندگان کشورهای مختلف جهان،سالن سخنرانی رییس جمهور را ترک نکنند.
27. رییس جمهوری معتقد به انتخابات آزاد داشته باشیم.
28. رییس جمهوری مخالف نظارت استصوابی داشته باشیم.
29. که دولت حداقلی داشته باشیم.
30. تا معاون اول رییس جمهور،علاوه بر نخست وزیر کشور(سنت وینسنت ودگرنادنیس)،با روسای کشورهای مشهور تر هم دیدار کند.
31. که رییس جمهور،احزاب را باور داشته باشد.
32. که رییس جمهوری داشته باشیم که یگانه راه رسیدن به دموکراسی را،حضور احزاب واقعی بداند.
33. تمامی احزاب اصلاح طلب،از ایشان (موسوي) حمایت کرده اند.
34. تمامی اقدامات و تصمیمات دولت های گذشته،انکار نشود.
35. که از سفرهای پرهزینه استانی توسط هیات دولت ،پرهیز شود.
36. که دیگر وزیر دروغ گو و جاعل،در کابینه نداشته باشیم.
37. تا مدیران پر قدرت در دولت(پورمحمدی،مظاهری) تحمل شوند.
38. وزن سیاسی رییس جمهور،پایینتر از اعضای کابینه نباشد.
39. مدیران کم سن و بی تجربه،در راس کارتل های بزرگ صنعتی و ادارات دیگر،نباشند.
40. تا کشور وارد منازعات بیهوده جهانی نشود.
41. تا رییس جمهور،بین مفاهیم آزادی و عدالت،نسبت متوازن قائل باشد.
42. تا معاون اول رییس جمهور،از بین رجال شناخته شده سیاسی باشد.
43. کشور با دیدگاههای اعتدال گرایانه و نه روشهای رادیکال اداره شود.
44. دولتی که یک روز هولوکاست را انکار کند،یک روز از دوستی با مردم اسرائیل سخن بگوید و روز دیگر مجوز واردات پرتغال های اسرائیلی را صادر کند،را نداشته باشیم.
45. اکثریت استانداران،فرمانداران و مدیران ارشد کشور،نظامی نباشند.
46. که رییس جمهور فردی دارای کاریزما و محبوبیت باشد و مردم از وجود او احساس غرور کنند.
47. تا رییس جمهور،بیان واژه مجعول خلیج عربی را در همایش های بین المللی،با چهره ای خندان تحمل نکند.
48. اعضای شناخته شده گروههای فشار،وارد بدنه دولت نشوند.
49. که فعالین سیاسی و اجتماعی،در مقابل بازداشت های خودسرانه،پناهی به نام ریاست جمهوری و دولت داشته باشند.
50. که روند صعودی تورم لجام گسیخته،متوقف شود.
51. چرخهای واقعی تولید،مجددا" به گردش درآیند.
52. که علی رغم درآمد سرشار نفتی،کشور به ورطه بحران گرفتار نشود.
53. تا ارقام ملیاردی بودجه کشور،ناپدید نشود.
54. سپاه پاسداران در نقش بخش خصوصی،وارد اقتصاد کشور نشود.
55. عمده اقتصاد کشور،در اختیار بنیادهای غیر پاسخگو قرار نگیرد.
56. نرخ بیکاری در کشور،بالاتر نرود.
57. نرخ مسکن دچار نوسانات کاذب نباشد.
58. بازار بورس کشور،دچار رکود مطلق نباشد.
59. که دیگر با ژست ها و اقدامات پوپولیستی،به شعور مردم در استانهای مختلف،توهین نشود.
60. زین پس،اقتصاد کشور بر اساس تئوری های علمی اقتصادی و نه اقتصاد هیاتی اداره شود.
61. زین پس،رقم دقیق حساب ذخیره ارزی،مشخص باشد.
62. که سازمان مدیریت و برنامه ریزی،مجددا" احیا شود.
63. تا بودجه کشور،صرف طرح های بی خاصیت از جنس بنگاههای زود بازده نشود.
64. که در اثر واردات بی رویه،کشاورزی و تولید داخلی نابود نشود.
65. تا سرمایه گذاران داخلی و خارجی،احساس حداقلی از امنیت را داشته باشند.
66. بی دلیل،توقعات معلمان حق التدریسی بالا برده نشود.
67. دولت با واقع بینی در مورد بودجه کشور،نسبت به افزایش حقوق کارگران و نظام پرداخت هماهنگ اقدام شود.
68. طرح بی حاصل سهام عدالت،به عاقبتی مثبت منتج شود.
69. تا طرحهای عمرانی دولت های گذشته،به نام دولت فعلی مصادره به مطلوب نشود.
70. تا دولتی که به بخش خصوصی اعتقاد داشته باشد و اصل ۴۴ قانون اساسی در مورد خصوصی سازی،به طور کامل و صحیح اجرا شود،داشته باشیم.
71. از واژه و مفهوم عدالت،استفاده ابزاری نشود.
72. که طرح هدفمند کردن یارانه ها،به طور کامل و صحیح اجرا شود.
73. که با تقویت صادرات غیر نفتی،در اقتصاد کاملا" وابسته به نفت،تغییرات اساسی رخ دهد.
74. در مورد وام ۳۰۰ ملیون دلاری به پاکستان و دیگر کشور ها،اطلاع رسانی شفاف صورت گیرد.
75. تا دیگر دانشجوی ستاره دار،نداشته باشیم.
76. تا دولت بر عرصه فرهنگ،نظارت حداقلی داشته باشد.
77. که فیلم های سینمایی(سنتوری) و (درباره الی) به راحتی از اکران باز نمانند.
78. در مورد مجوز دادن به کتب و نشریات،سخت گیری نشود.
79. تا مردی از جنس فرهنگ و هنر،سکاندار امور اجرایی کشور شود.
80. تا وزارت ارشاد به مانعی در برابر آزادی مطبوعات تبدیل نشود.
81. تصمیمات مربوط به فوتبال کشور،در جایی خارج از فدراسیون فوتبال گرفته نشود.
82. تا دانشگاهها دوباره محل تبادل افکار و اندیشه ها باشد.
83. در دانشگاهها دیگر گیت های امنیتی وجود نداشته باشد.
84. که بسیج دانشجویی،یگانه تشکل دانشگاهها نباشد.
85. تا جلو روند رو به تصاعد فرار مغزها،گرفته شود.
86. که طرح سهمیه بندی جنسیتی در دانشگاهها،ملغی شود.
87. نسبت به مطالبات زنان،توجه بیشتری مبذول گردد.
88. از دین و مفاهیم مقدسی مثل امام زمان،استفاده ابزاری نشود.
89. که در مورد گروههای موسیقی جوانان،با تساهل و تسامح رفتار شود.
90. تا گروههای متفاوت و دگراندیش در عرصه موسیقی،با اتهامهای کشداری مواجه نشوند.
91. در اختصاص یارانه کاغذ به مطبوعات،رعایت انصاف و عدالت بشود.
92. تا مدارس به حوزه های علمیه واگذار نشود.(طرح واگذاری ۴۲۰۰ مدرسه به حوزه علمیه قم)
93. طرح استتار مدارس دخترانه،اجرا نشود.
94. در طرح بومی سازی دانشگاهها،تجدید نظر صورت گیرد.
95. تا فضای دانشگاهها،از چنبره نظامیان خارج شود.
96. تا روسای دانشگاهها انتخابی باشند نه انتصابی.
97. دیگر گشت های ارشاد و بگیر و ببند های اجتماعی نداشته باشیم.
98. تا حاکمیت و دولت،در انتخاب نوع پوشش جوانان،دخالت بیش از حد نکند.
99. تا نیروی انتظامی،از طریق نظارت وزارت کشور،وظیفه ای جز ایحاد نظم و امنیت برای خود متصور نشود.
100. به حریم خصوصی و شخصی مردم،احترام گذاشته شود.
101. در ادارات و سازمان ها،ازدواج اجباری و بخش نامه ای نباشد.
102. تا تشکل های غیر دولتی،برای گرفتن مجوز فعالیت و یا ادامه فعالیت،با مشکلات مضاعف مواجه نشوند.