نقل از روزنامه اعتماد

واي بر آناني که تاکنون گمان مي کرده اند که التزام به اسلام دارند اما بعد از ساليان دراز فهميدند که در چه خواب غفلتي بوده اند و خود بي خبر از آن. بايد از هيات هاي اجرايي دولت نهم متشکر بود که آنها را بيدار کرده اند. البته اگر خود را به خواب نزده و نخواهند بيدار شوند. عدم التزام عملي به اسلام از دو حال خارج نيست؛ يا با اعتقاد است يا بدون اعتقاد.

چنانچه بدون اعتقاد باشد که جايي براي صحبت باقي نمي ماند، خدا هدايتشان کند ولي چنانچه با اعتقاد است از دو صورت خارج نتواند بود؛ يا اين افراد پس از ساليان دراز از مسلمان بودنشان هنوز اسلام را به قدر کافي نمي شناسند تا به آن عمل کنند و بنابراين نقصان علم شان ناشي از فقدان کافي علم است يا منافق اند چرا که به رغم مسلمان بودن علم شان چيزي و عمل شان چيز ديگري است، پس در اين حالت اينان علم دارند ولي چون بيمارند، عملي مخالف آن انجام مي دهند.

پس اينگونه عدم التزام به اسلام آنها ريشه يابي مي شود. البته خداي ناکرده به هيچ روي گمان نکنيد عملکرد هيات هاي اجرايي دولت نهم براي ردصلاحيت ها مشمول اين حالت شده است. آنها صرفاً براساس ضوابط عمل کرده اند. آنان هرچه بگويند و انجام دهند، از اعتقاد راسخ شان نشأت مي گيرد. اما چنانچه حالت اول است يعني اين افراد عدم التزام شان به خاطر نقصان علم آنها به احکام و قوانين اسلام است باز از دو حال خارج نيست ؛يا ناشي از عدم همت و تلاش و اهمال و تساهل آنها در فراگيري احکام دين شان است يا آنها تلاش کرده اند ولي آنچه فرا گرفته اند آن اسلامي نبوده است که هيات هاي اجرايي آن را اسلام واقعي مي دانند و صدالبته که اسلام مورد استناد هيات هاي اجرايي نمي تواند جز حقيقت اسلام باشد.

از تمامي موارد يادشده، مورد اخير از همه خطرناک تر و بحث انگيزتر است چرا که کساني هستند که گرچه افرادي دلسوز بوده اند، و خود را تابع اسلام واقعي مي پنداشتند، عناصري که خود را منتسب به گروهک هاي موسوم به اصلاح طلبان مي دانند و به اين نام موهن مشهورند و حتي خود اين نام مي تواند هويت ملعون غيرالزام آور آنها به اسلام را عيان کند، اين افراد از چند روز پيش کاشف به عمل آورده اند که آنچه سال ها به آن عمل کرده بودند اسلام واقعي نبوده است.

حال تکليف اين افراد از دو حال خارج نيست؛ يا توبه مي کنند و از آنچه تاکنون عمل مي کرده اند و آن را اسلامي مي دانسته اند تبري مي جويند و به اسلام واقعي روي مي آورند يا آنکه بر آنچه عمل مي کرده اند و بر اسلامي بودن آن اصرار مي ورزند. دسته اول ان شاءالله مورد آمرزش قرار مي گيرند و در دوره هاي آتي مورد لطف بيشتري براي احراز التزام عملي به اسلام واقع خواهند شد. ولي واي به حال دسته دوم که بر آنچه مي کنند و اسلامي مي دانند اصرار مي ورزند در حالي که اسلامي نبوده و نيست. با اينان دو کار مي توان کرد؛ يا باز آنها را ارشاد کرده و آنها توبه مي کنند يا بر عقيده باطل خويش باقي مي مانند.