اصل ۲۳ - تفتیش‏ عقاید ممنوع‏ است‏ و هیچکس‏ را نمی توان‏ به‏ صرف‏ داشتن‏ عقیده‏ ای‏ مورد تعرض‏ و مؤاخذه‏ قرار داد.
اصل ٢٢- حیثیت، جان، مال، حقوق، مسکن و شغل اشخاص از تعرض مصون است مگر در مواردی که قانون تجویز کند.
گفت‌وگو چه میان انسان با خود باشد و چه میان انسان با انسان‌های دیگر، یا با طبیعت و یا با خداوند، نیازمند برخورداری از «اخلاق گفت‌وگویی» است. هر فرهنگ و تمدن نیز در گفت‌وگو با دیگری بی‌نیاز از این مهم نیست. اخلاق گفت‌وگویی فقط تحمل «دیگری» نیست. قدرت فهم دیگران و توان مواجهه و کار کردن با آنان است. چنین باوری به اخلاق گفت‌وگو سر از ورود به مدنیت و پذیرش نظم و سازمان‌های مدنی درمی‌آورد. لازمه این مدنیت وجود نهادها، رسانه‌ها و شبکه‌های معطوف به گفت‌وگو است. جهان گفت‌وگو بدون اخلاق گفت‌وگویی نه ساما
در هر حال برای نسل ما «سعید مرتضوی» نماد پرپر کردن آمال آزادی‌خواهانه یک نسل بود. نسلی که اتفاقا برخلاف نسل پیش از خود به دنبال اصلاح بود و نه انقلاب و براندازی! نسلی که کوشید، هزینه داد و شکست خورد و پیروز شد و همچنان بر سبیل اصلاح امور پابرجا مانده است. اما این اصلاح اگر بخواهد امید را در دلها زنده نگه دارد، یکی از مصادیقش به گمانم تاکید و اصرار بر محاکمه و مجازات مرتضوی مبتبی بر قوانین جزایی کشور است، نه از سر انتقام و نفرت بلکه از این موضع که درس عبرتی باشد برای کسانی که که گمان می‌کنند در ش
ما باید توجه کنیم که بیش از 200 کشور در دنیا وجود دارد و حدود 160 کشور در جداول اقتصادی دنیا دائما مورد ارزیابی موسسات مختلف بین المللی قرار می گیرند. این 160 کشور، لزوما توسعه یافته یا درحال توسعه نیستند بلکه بسیاری از آنها کشورها جهان سومی هستند. باید ببینیم که چه تعداد از کشورهای جهان سوم به توافق FATF پیوسته اند؟
در یک جمع بندی کلی درباره ارزیابی عمل به وعده های انتخاباتی روحانی در مورد دو موضوع اصلی مورد نظرش یعنی : چگونگی حل و فصل پرونده هسته ای، و بهبود وضعیت بحرانی اقتصاد کشور، می توان گفت دولت روحانی با توجه به شرایط محیطی و محاطی ایران، و مدت سه سالی که مسئولیت اداره قوه مجریه را به عهده داشته، به طور نسبی موفق عمل کرده است. هرچند روحانی برای عملی ساختن وعده های دیگرش و ازجمله رفع و رجوع مسائل باقی مانده از انتخابات بحث انگیز و پرمناقشه ریاست جمهوری سال ٨٨ از قبیل رفع حصر آقایان میرحسین موسوی و مهد
سال گذشته در یکی از ملاقات‌ها شب هنگام و پس از پایان دیدارمان، کلید ماموری که مسئولیت داشت تا درب خانه اختر را باز و سپس در را بر روی عزیزان ما قفل کند در درب شکست و و هیچ طور باز نشد. همه هویت ظاهری زندان در قفلیست که آزادی و اسارت را معنی می‌بخشد: والدین ایستاده بودند تا در زندانشان باز شود، ما ایستاده بودیم تا در به روی مادر و پدرمان قفل شود و زندابانان هم که در تلاش برای باز و بسته کردن دری که رام نمیشد. از درهای اختر یکی که قفل شکسته و خراب شده و درب دیگر را – درب راه پله‌های پشتی- چنان مسد
نقش و دخالت روس‌ها در تاریخ ۱۵۰ ساله اخیر کشور در حال حذف شدن است. سیمای جمهوری اسلامی ایران، بامناسبت و بی‌مناسبت مستندهای تاریخی در خصوص وقایع مشروطه، اشغال نظامی ایران در دو جنگ جهانی، وقایع ملی شدن صنعت نفت، کودتای ۲۸ مرداد و ... ساخته و پخش می‌کند که در آن رویدادها فقط امپراطوری بریتانیا و ایالات متحده آمریکا نقش داشته و هیچ رد پایی از همسایه شمالی نیست. شاید که این هم‌پیمانی‌ها سبب حذف نام روسیه در گذشته تاریخی این سرزمین شده است....
چطور تلاش کنندگان رفع حصر به این نکته توجه نمی‌کنند که برای رهایی مردی تلاش می‌کنند که پیروزی خود را در شکست هیچ‌کس نمی‌دید و حالا اینان نگران برد و باخت هستند؟! چگونه برای رهایی مرد و زنی تلاش می‌کنند با امر به سکوت، در حالیکه آن سه تن در مقابل تضییع حقوق ملت سکوت نکردند و حتی برای بهبود اوضاع ملک بر ظلم رفته برخود چشم پوشیدند و مجددا به پای صندوق رای رفتند....
ما شهروندان می توانیم و باید خودمان را، رهبر و نهادهای منصوبش را، خانواده های قربانیان راو نیروهای سیاسی اعم از مخالف و موافق را به نماندن درگذشته، در عین درس گرفتن از آن، ونگاه به آینده و تلاش براي اجراي بدون تنازل قانون اساسي دعوت کنیم و با تبدیل آشتی ملی و مهر و دوستی به خواستی عمومی ،فردایی بهتر را برای خود و فرزندانمان رقم زنیم.
همزمان با فرارسیدن « روز خبرنگار »، عمر سه سالگی دولت روحانی به سر آمده و تنها یکسال فرصت برای عمل به وعده هایش باقی مانده است، و سوگمندانه باید گفت انتظارت جامعه روزنامه نگاری کشور از دولت برآورده نشده است. روحانی که در اولین مصاحبه مطبوعاتی خود پس از انتخاب شدن، و در پاسخ به خواسته روزنامه نگاران برای بازگشایی دفتر « انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران »، وعده بازگشایی این نهاد را داد تاکنون از عمل به این وعده اش بازمانده است،..
من از همه آنچه که با هم تحمل کردیم سیمای مردی را امشب بیاد میاورم که چندین دهه است که حصر می‌کشد. این قصه مال این روزها نیست کش‌دار و ادامه‌دار است. حصر او نه برای این که خانه تنهایی‌اش هنوز هم پس از مرگ غریبانه‌اش راهی برای مشتاقان ندارد. برای اینکه همه دردهارا به جان خرید تا امروز تنها شادی سهم مردم کشورش باشد. در شبی تلخ در دوهزارمین روز حصر مصادف با سالگرد حصر “مصدق فرزند ملت”.
فخرالسادات محتشمی‌پور
سید علیرضا حسینی بهشتی
علی مزروعی
حميدرضا جلايي پور
سیدمصطفی تاج‌زاده

براي قرار دادن لوگو زير در سایت یا وبلاگ خود، كد را در قسمت (head) سايت يا وبلاگ قرار دهيد.